Boerenkool voor beginners

Deze titel zou goed op een boek geschreven door een immigrant kunnen prijken. Pakkend, maar niet al te aanstootgevend. Om zo ook de potentiële beschaafde Nederlandse boekkoper te paaien. Maar nee hoor, ik heb het gewoon over mezelf. Hollander pur sang. Met een saaie rij voorouders uit Groningen en Brabant.

Want deze Hollander probeerde, zoals die rij voorouders al eeuwen hebben gedaan, stamppot boerenkool te maken. En dat ging eigenlijk vanaf de ingrediënten al fout. Ik had gedachteloos aardappelen gekocht. Biologisch natuurlijk. Maar naast onbespoten bleken ze ook vastkokend te zijn. Goodbye smurrie, hello boerenkool met harde stukken aardappel. 

Als oplossing snijd ik de aardappelen zo klein mogelijk. Daarna lees ik in de Online Allerhande dat de boerenkool onderop gaat en de aardappelen erbovenop. Dan met water vullen en 20 minuten koken. Klinkt makkelijk, maar schijn bedriegt. Nadat ik het vuur, sorry de elektrische inductieplaat, aan heb gezet duurt het vrij lang voordat het water kookt. De aardappelen die bovenop liggen steken de hele tijd boven het water uit. En dus besluit ik om die onder water te duwen. Big mistake. 

Nadat ik dit gedaan heb, drijft de boerenkool boven. En als het water eenmaal kookt, begint de boerenkool enorm uit te zetten. Stukken boerenkool vliegen de pan uit en vloekend zet ik het vuur, sorry de elektrische inductieplaat, uit. Het staat er ook niet voor niks hè, dat die aardappelen bovenop gaan… Snel probeer ik wat water af te gieten om het overstromen te verminderen. Maar ook dat is te hoog gegrepen voor mij. Hele vlokken boerenkool vliegen de kamer in. 

Met een ontplofte keuken kook ik zo goed en kwaad als het gaat verder. De worst leg ik in een aparte pan met heet water, want het risico om die in dezelfde pan te doen lijkt mij, afgaande op mijn prestaties tot nu toe, te groot. 

Eenmaal klaar, staat er, wonder boven wonder, toch best een lekkere prut boerenkool. Ik eet met grote tevredenheid mijn bord op. Want al is de keuken dan ontploft en al is er van alles misgegaan, het is wel mijn boerenkool. En dat is ook wat waard. 

Met een rond blij buikje plof ik vervolgens op de bank. Ik vraag vergiffenis aan mijn voorouders en hoop dat ze me tijdens de volgende poging zullen bijstaan. En denk ik ook aan immigranten en het plan van het kabinet om de normen en waarden van deze Nederlanders te onderzoeken. Misschien moeten we eerst maar eens gaan kijken hoe we zelf onze boerenkool maken voordat we gaan jureren.

Foto: Marjan Krijgsheld