FLFL met Marcel van Roosmalen

Kleine jongens worden groot: ik ga samen met mijn moeder naar de master open dag van de Universiteit Utrecht. Een master Toegepaste Ethiek, oftewel ‘Applied Ethics’ moet het waarschijnlijk gaan worden. We wandelen naar het centrum. De informatiesessie, oftewel ‘taster session’, is wat later.  

Dat komt ons goed uit, want we hebben namelijk nog iets te vieren! Het goede voornemen van 2023 is geslaagd! Twee columns per maand zijn er verschenen! Met geweldige illustraties! 

We gaan lekker lunchen en willen vanavond nog proosten met een cocktail. Ik twijfel er niet aan dat mijn moeder een goede plek voor die cocktail vindt, want ze weet alle sluitingstijden van de Utrechtse kroegen nog uit het hoofd. Essentiële kennis die is blijven hangen vanuit haar studententijd. 

Maar eerst lunchen. We verorberen een falafel bij FLFL pal onder de Dom.

‘Nou, eet smakelijk!’ zeg ik voor ik mijn eerste hap neem.

‘Jij, ook!’ zegt mijn moeder.

Ik wil nog iets zeggen over de goede samenwerking, maar mijn moeder is afgeleid.

‘Wat zijn ze daarbuiten aan het doen?’ vraagt ze, ‘het lijkt wel of ze iets aan het filmen zijn.’

Ik haal mijn schouders op. 

‘Boeien’, denk ik er licht geïrriteerd bij. 

‘Hey, is dat niet Marcel van Roosmalen?’ vraagt ze dan.

Ik kijk ook maar, en ja hoor, het is inderdaad Marcel van Roosmalen. Hij staat in hippe Adidasjes rustig een FLFL te verorberen tijdens de voorbereidingen van de opname.

‘Ja klopt hahaha, wat moet hij nou in Utrecht? 

‘Ja, geen idee. Hij schrijft er nooit over…’

Wat een gekkigheid. We vieren het bestaan van mijn columns en opeens staat hier de columnist van wie we al jaren fan zijn voor onze neus.

‘Kom we gaan naar buiten!’ zegt mijn moeder.

‘Okay…’ zeg ik

Buiten blijkt dat kleine jongens ook soms nog klein blijven. We willen hem aanspreken maar ik vind het gênant en durf niet zo goed. Met de nodige aansporing van mijn moeder doen we het toch.

‘Hey Marcel, wij zijn groot fan, mogen we je wat vragen?’ zeg ik.

Ik was beducht op een flauw sarcastisch antwoord, maar hij is het hele gesprek aardig en geïnteresseerd. Uiteindelijk belooft hij mijn columns in de trein terug naar huis te lezen.

Vol adrenaline lopen we naar ons eigenlijke doel van dit reisje, de informatiesessie. Onderweg probeert Red Bull toekomstige studenten nog een verslaving aan te smeren, maar die sla ik af. Ik heb nog genoeg adrenaline over van daarnet.

De studie is op de Drift, naast het Utrechtsch Studenten Corps. Een goede plek voor mijn stage bij Toegepaste Ethiek, grappen we. 

We gaan het zien…

Concept: Marjan Krijgsheld