Studenten OV

Na Londen maak ik nu voor het eerst gebruik van het student OV in Nederland. En daar geniet ik ten volste van. Uitchecken, en 0 euro zien staan… Voorheen kon dat alleen in mijn dromen… En een poortje openen op station Zuid, kon de afgelopen weken een slechte dag in een goede omtoveren. Mijn fantasie sloeg zelfs zo op hol dat ik eindeloze mogelijkheden begon te zien. Ik wilde al mijn kennissen die meer dan een uur verderop wonen bezoeken. En ik zou gewoon in de trein gaan zitten om te leren, een boek te lezen, wie weet wel een boek te schrijven!

Nog volledig in de greep van deze high, vroeg een vriend van me hoe het was om tussen Amsterdam en Utrecht te reizen voor de studie. 

‘Ja prima!’

‘Is het niet vervelend? Elke dag het OV in?’

‘Nee, valt mee. Al helpt het wel dat ik er niet voor betaal.’

‘Ahh, ja dat snap ik. Nou ik ben benieuwd of je er over een paar maanden nog steeds zo over denkt.’

Inmiddels zijn we een maand verder, en moet ik zeggen dat de wittebroodsweken wel voorbij zijn. Ik ben nog steeds blij met het student OV, maar de contouren van de realiteit beginnen zich af te tekenen. 

Op een grijze donderdagochtend sta ik met 100 andere mensen op station Zuid te wachten op de trein naar Utrecht Centraal. Vanuit de verte doemt de trein op. Ik ga alvast op een rustiger plekje op het station staan, hopend op een zitplekje. Maar als de trein aankomt sta ik mijlenver van de eerste ingang. En als ik vervolgens naar de eerste deur ren, blijkt dat de trein die dus de ochtendspits voor zijn rekening neemt bestaat uit drie lullige wagonnetjes. Opgepropt vertrekken we naar Utrecht.

Dan kun je denken: ja, dat is de ochtendspits. Maar ook als ik de volgende week om 10u ‘s avonds de trein vanaf Utrecht Centraal pak, worden we als vee de trein ingepropt. 

‘Excuses voor het ongemak, er vielen een paar treinen uit,’ klinkt het niet bijzonder schuldbewust door de speaker. 

Op dat soort momenten beginnen er negatieve gedachtes op te borrelen die moeilijk te negeren zijn: wat een amateurs… Hoe kun je met zo veel klanten nog steeds verlies maken? Ik zou hiervoor betaald moeten worden…

Maar toch ga ik het beste proberen te maken van mijn relatie met de NS. Al kan ik het waarschijnlijk niet laten om soms stiekem over een auto te fantaseren.

Illustratie met AI: Marjan Krijgsheld