Ik kijk naar een evenement van de World Surf League. Ze zijn in El Salvador, een landje in Zuid-Amerika. Surfwedstrijden zijn extra gezellig vergeleken met andere sportwedstrijden omdat ze extreem afhangen van het weer. Hierdoor weten surfers zelf vaak tot vlak voor de start niet wanneer de wedstrijd begint. Dan zie je ze allemaal lekker cozy in een strandtent zitten wachten op het startsein. En als de wedstrijd begint is iedereen allang blij dat er überhaupt gesurft kan worden.
De mannen beginnen. Mijn favoriet, John John Florence, ligt er helaas al vroeg uit. Wat echt jammer is want het is puur genieten als de Amerikaanse presentatoren hem aankondigen:
“Theere goes John John!”
Als de vrouwen aan de beurt zijn bel ik mijn zusje op. We gaan deze zomer samen surfen, dus we moeten wel een beetje in de sfeer komen. Samen kijken we verder en het gesprek gaat ongeveer zo:
‘Wooow’
‘Wow’
‘Wooooow’
‘Oei, pijnlijk’
Wooooooow’
‘Wow’
Het is leuk om te kijken maar wel super commercieel. Veel advertenties en irritante aanbiedingen. De presentatoren maken af en toe ongegeneerd reclame voor een product en de surfers bedanken plichtmatig, professioneel en saai hun sponsors in de overwinningspraatjes. Ik hoop dan ook dat ik, als ik dan zelf een beetje kan surfen, hier een sterke mening over heb.
Dat ik dingen zeg als:
“Yeah, it’s fun to watch, but it’s not what the sport is about, you know. Too commercial and too many ego’s.”
Of
“Forget competition. Surfing is about you, the waves and the ocean man.”
Het liefst ook nog met een dom Californiaans accent.
Aaanywayyss, mijn zusje en ik kijken de wedstrijd af en sturen na afloop nog wat clips door. Ik stuur allemaal filmpjes van supergoede surfers die metershoge golven ‘riden’ en mijn zusje stuurt filmpjes van mensen die al op hun bek gaan voordat ze überhaupt het water in zijn. We balanceren elkaar goed uit. Samen komen we er wel.
Surf’s Up! 🤙
Gif by: Giphy
columnsiwan.com 
Plaats een reactie